Toe(tje)

Toe(tje)

Zoals ik vorige week al aankondigde volgt vandaag het toe(tje). Omdat ik niet weet hoe verzadigd jullie inmiddels zijn door mijn soms wat lange verhalen, is de keuze aan jullie met welke mindset jullie dit blog willen lezen: als luchtig dessert of als machtige toespijs.

Spreekuurtje

Verbeterd

Zijn de wonden op het scheenbeen van Omar, de man met het syndroom van Down. De eerste keer heb ik de wonden verbonden met een voor mij modern verband met hydrogel. Wat ik bij controle aantrof, zal ik niet in detail beschrijven in verband met de mogelijke verzadiging hierboven genoemd. Kort door de bocht: vieze kledder. Nu na 2x verbinden met een vet gaas en een absorberend gaasje en een kousverbandje erom heen beginnen de wonden al kleiner te worden. Hoewel het er op de foto nog niet appetijtelijk uitziet, durf ik die wel te publiceren. Rondom de wond ziet de huid er ook niet echt frisgewassen uit, maar ik ben ook niet op de hoogte van het hygiëne protocol op zijn compound. Hopelijk is alles dicht als we vertrekken.

Explosief

Groeit de babytweeling geboren op 30/11, van wie de moeder overleed bij de bevalling. Vooral de mannelijk helft (zie foto) staat bijna op ontploffen.

Traagjes

groeit het meisje dat begin januari met haar moeder op consult kwam. Ze is geboren op 7-4-2025 en woog begin januari 5800 gram. De moeder vertelde dat de borstvoeding achteruitliep. Begin februari werd duidelijk dat ze flink zwanger is en dat verklaart alles. Het gewicht is nu na 6 weken 1 kg meer, dus maar een matige groei. Ik vroeg nu via Ali wanneer de bevallingsdatum is. Ze antwoordde eind februari!! Dat betekent terugrekenend dat ze 7 april beviel en 20 mei menstrueerde. Vervolgens werd ze 2 weken later met succes bevrucht. Als de bevallingsdatum klopt bevalt ze dus binnenkort. Hopelijk komt de borstvoeding daarna wel goed op gang en raakt ze niet weer snel zwanger. De voorraad Kruidvat voeding, die onuitputtelijk leek begint nu flink te slinken. Ze kreeg nog 2 pakken mee als laatste hulp. De tweeling zonder moeder geboren op 30 november heeft naar mijn opinie de komende maanden nog echt voeding nodig.

Dominant

lijkt me de beste omschrijving van de man, die met zijn echtgenote binnenkomt. Hij kan het woord doen in het Engels en zij zit er bedeesd naast. Haar klacht betreft haar rechteroog: het oog functioneert niet meer en is irritant. Bij onderzoek is er een vlies vanaf de binnen ooghoek over de iris en pupil gegroeid. Volgens de spreker is ze aan staar geopereerd en is het teruggekomen. Bij onderzoek zie ik een pterygium, zoals ik nog niet eerder heb gezien. Helaas is dit proces ook aan het andere oog begonnen. Bij navraag zijn ze “overal ”al geweest en kan geen oogarts er meer iets aan doen. De gehandicapte vrouw kan nu niets meer doen in het huishouden. Gelukkig dat de sterke man nog een tweede vrouw gehuwd heeft voor het huishouden. Huishoudelijk hulp valt hier niet onder de sociale voorzieningen. Het huwen van een tweede huishoudster is in tegenstelling tot ons land hier nog wel toegestaan. Al met al een verdrietige situatie, die ik niet kan veranderen. Wel adviseer ik voor buiten een zonnebril om het goede oog te beschermen.

O,ja….nu voor mijzelf…en hij laat een miniem plekje zwemmerseczeem tussen twee tenen zien. Ieder voelt zijn/haar eigen lijden het meest. Ik haal opgelucht adem: dit kan ik wel behandelen.

Ik zie hier veel mensen met een beginnend pterygium (zie foto) UV licht speelt een rol bij het ontstaan. Het dragen van een zonnebril die UV licht filtert kan helpen.

Rare zwellingen

Mijn magische gaven worden gevraagd door een oudere dame die met een vriendin ter morele ondersteuning binnenkomt. Ze heeft zwellingen aan haar linkerhand en naar later blijkt ook op haar buik. De hand functioneert goed, maar het ziet er wel raar uit. De zwellingen voelen week aan en ze zitten niet vast aan de huid. Bij navragen zitten ze er al jaaaaren en worden ze heel langzaam groter. Er is geen sprake van pijn. Het lijken me lipomen= vetbobbels, maar ik heb dit nog nooit op deze plaats gezien. De bobbel onder de buikhuid is zeker een lipoom. Ik leg uit dat het niet kwaadaardig is en ze er niet aan zal overlijden. Het zou weggehaald kunnen worden door een chirurg. Mogelijk beeld ik het me in, maar ze kijkt alsof ze verwachtte dat ik dit wel even zou oplossen.

Non verbaal

Maakt de vrouw die binnenkomt een terneergeslagen indruk. Ze klaagt over hoofdpijn en pijn in nek/schouders. Voordat ik begin met “moeilijke ”vragen ga ik achter haar staan en druk op haar nekspieren. Dat is pijnlijk en ze voelen stijf aan. Via Ali blijkt na doorvragen dat ze zich veel zorgen maakt over een zoon, die 3 jaar geleden via de “backway”naar Europa is gegaan en nu in Italië is. Zoals veel anderen is hij als een dief in de nacht vertrokken. Ze mist dus haar kind en lijdt daaronder. Ik maak duidelijk dat ik met haar te doen heb. Ze vertrekt met een stripje paracetamol. Dat is nog eens echte hulp, nietwaar?

Project bankje

Vanmorgen kwamen 2 tegelaars om het bankje van Ali en Penda te vervolmaken. Ik had Ali gevraagd om vooraf met hen een afspraak te maken over het arbeidsloon. Ali vertelde dat ze hem niets wilde rekenen, omdat hij hen al van kinds af kent. Halverwege de job bleek er nog een zak cement bij te moeten komen, dus kwam ik die met Ali brengen. Op dat moment is de dalasikassa in hun hersenpan waarschijnlijk aangezet. Toen ze klaar waren, belde Ali me tijdens mijn 30 minuten siësta powernap wakker: ze zijn klaar en gaan weg. Op die info lag ik zeker op dat moment niet te wachten. “Van mij mogen ze weggaan”. “They are expecting something to break the fast” ofwel ze willen graag geld om vanavond eten te kopen als avondmaaltijd. “Nu even niet”.

Deze winter had Alied besloten om een bedrag te besteden aan de huishoudens van Yassin/Alhagy en Ali/Penda.Yassin wilde graag een ijzersterke kledingkast van hardhout voor de kinderen en dat slaat al een flink gat in hun budget. Voor Ali/Penda zijn er 2 bedden van gekocht omdat 2 kinderen in 1 bed sliepen en hun dochtertje van 5 bij hen in bed. Verder hebben ze een tweedekans Etna-gasstel en een vulling voor de gasfles gekregen. Na aftrek van kosten voor cement voor het bankje is er nog geld over. Dat geld wilden we achterlaten voor het Suikerfeest. Ik heb Ali dit uitgelegd en gevraagd welk bedrag van dit restant-budget hij aan de tegelaars wil geven. De werklieden hebben voor hun 6 manuren nu van Ali 6,-€ gekregen. Dat wordt schransen vanavond.

Code geel

Nadat we ongeveer een week hebben geleden onder temperaturen van 35 graden en hoger ( overigens zonder klagen) ,is er nu een frisse zeewind opgestoken, die ons dwingt om ’s avonds iets meer kleding te dragen. We hebben dus voor ons erf maar code geel afgekondigd. Code rood zou ook wel erg overdreven zijn, omdat de thermometer op de veranda tot bedtijd altijd nog boven de 20 graden aanwijst.

Volgende week dus het afzakkertje. Mogelijk ga ik volgend weekend nog het project Driving Doctors 2 doen met de kans dat het verhaal toch een flinke afzakker gaat worden. We zullen het meemaken.