Ontwikkeling?!

Ontwikkeling

Soms krijgen we de vraag of er ontwikkeling is in Gambia. Elk arm land noemen we een ontwikkelingsland, wat inhoudt dat het de bedoeling is dat het zich ontwikkelt ,maar wel in de goede= onze richting graag. En Nederland geeft al jaren ontwikkelingshulp. Dus?

De mate van ontwikkeling van een land wordt door de VN gemeten en daar rolt een index uit. Bij die meting wordt gekeken naar armoede, analfabetisme, onderwijs en levensverwachting. De levensverwachting hier bij geboorte is volgens de laatste cijfers rond de 60 jaar. Het aantal kinderen dat sterft vóór het vijfde levensjaar is niet bekend, maar eerder zag ik een cijfer van 150 per 1000 kinderen. Van 1000 inwoners overlijden er 250 tussen het 5^e en het 60^e jaar. Dat zijn de mensen van wie wij horen dat ze zich niet goed voelden en toen “zomaar” doodgingen. Ik vind op internet dat het getal van deze ontwikkelingsindex voor Gambia de laatste 40 jaar gestegen is van 3 naar 5 ( NL heeft 9.3)en dat Gambia van de 189 gemeten landen op de 172^e plaats staat. Dat laatste is niet bemoedigend, maar in de eredivisie moeten ook clubs in het rechter rijtje staan immers. Gelukkig staat Nederland op een plaats die recht geeft op directe plaatsing voor de groepsfase van de Champions League.

Overigens….. hoe is eigenlijk de ontwikkeling van Nederland? Ja, er is verandering, maar is er ook ontwikkeling ten goede?

Er zijn zeker veranderingen in Gambia: meer geasfalteerde wegen, meer blik op de weg, meer supermarkten, behalve de ezelkarren ook motorfietsen met laadbak, er is een middenklassen in opkomst……Maar we vragen ons wel af of er wel veel vooruitgang is in welzijn van de gemiddelde Gambiaan.

En wij/ jullie in Nederland: een beetje in je sas met de veranderingen in onze, in grote lijnen, welvaartmaatschappij?

Achterlangs naar het paradijs

Het paradijs Europa oefent een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op jonge Gambiaanse mannen. Ook mensen met een baan en een redelijk inkomen gaan op stap door de woestijn en riskeren de martelingen in Noord-Afrika en de verdrinkingsdood. Zij nemen de “backway”. Afgelopen week kwam een vrouw op het spreekuur met hoofdpijn en slaapproblemen. Bij doorvragen ligt ze wakker door zorgen om een zoon die in Libië gestrand is. Een buurman vertelt dat een zoon na het sparen/collecteren/lenen van 60.000 dalasi ( 850,-€) via de woestijn Libië bereikte, een eerste klas overtocht boekte, maar door de overbeladen en lekke boot weer teruggevaren is naar Libië. Geld op, gegijzeld door mensensmokkelaars. Graag even geld overmaken met Western Union voor een nieuwe poging om te verdrinken. Twee dagen geleden werd deze jongeman teruggevlogen naar Gambia. Volgens een organisatie, die in het leven is geroepen om deze afdruipers op te vangen, krijgen ze na aankomst een overnachting en ontbijt om bij te komen, een telefoon met 100 dalasi beltegoed, 4000 dalasi om thuis te komen en een budget van 1000 Euro om een opleiding te doen. Ali vertelt dat zijn broer, die ook op deze manier is teruggekomen, van de 1000 Euro nooit iets heeft gemerkt. Kwade tongen beweren dat dit in verkeerde zakken verdwijnt. Een deel van de gerepatrieerden gaat zeker voor een volgende poging.

Even later komt een vrouw met gezondheidsklachten en droevig uiterlijk op het eerste gezicht. Een zoon van 20 jaar is 5 maanden geleden met de noorderzon vertrokken met geld dat hij geleend heeft van familie en bekenden. “Als ik in het paradijs ben, zullen mijn ouders het terugbetalen “. Helaas zit hij vast in Tunesië (voorstadium van het paradijs?) en of ze even 30.000 dalasi willen betalen voor zijn vrijlating. Haar echtgenoot heeft een deel van hun grond verkocht om alles te betalen. Dat verklaart haar droevig uiterlijk voldoende, dus. De overeenkomst tussen de EU en Tunesië om voor 1,2 miljard Euro deze mensen tegen te houden werkt in dit geval dus goed.

Er zijn ook families met kinderen die het paradijs gehaald hebben en die dankzij een maandelijkse zending van 100-200 euro te eten hebben en hun huis kunnen afbouwen. Dat er van elke backwayman er één sneuvelt….tja …wie niet waagt, die niet wint.

Er worden jongens vanuit Libië, Tunesië en ook Duitsland teruggevlogen. Deze vliegtuigen landen in het holst van de nacht zonder publiciteit. Er zijn radioprogramma’s die de “backway” als onderwerp hebben en waarop gerepatrieerden inbellen en vertellen over hun ontberingen. Maar wie wil dit horen?

Zou het helpen als er met hulp van Europa hier beter onderwijs, dus meer kans op een baan/inkomen, maar ook banen gecreëerd zou worden of blijft Utopia onweerstaanbaar lokken? Eerst maar eens een kabinet in Nederland en een flinke overwinning van de rechtse partijen bij de Europese verkiezingen om alle economische vluchtelingen buiten de deur te houden? De Italiaanse regering maakt haar beloftes immers ook waar! Bijna niemand meer op Lampedusa. Nou,ja……een enkeling.

Zeg het maar….

Schoon helder water.

In het dorp is een watersysteem op zonne-energie dat elke dag 100.000 liter water produceert. Er zijn in de loop van de jaren, naar mijn idee, te veel leidingen en kranen op aangesloten. Er zijn mensen die klagen dat het systeem niet goed meer werkt. In de foto’s boven een paar voorbeelden, binnen 200 meter van elkaar, van ontbrekende kranen (gestolen) en kranen die de hele dag lekken of gewoon een beekje maken. We zouden kunnen spreken van verspilling misschien?

Uitdagingen.

Afgelopen week arriveerden 16 dozen met voetbalkleding en ballen uit Hoogeveen. We zijn druk bezig om er een goede bestemming voor te vinden. Op een middelbare school in de buurt bracht ik twee dozen met voetbalkleding voor 12-16-jarigen en 2 ballen. De directeur was erg dankbaar en ik moest echt even in zijn kantoor komen zitten. Toen haalde hij diep adem en begon zijn goed gerepeteerde verhaal over de uitdagingen van de school: het watersysteem stuk door blikseminslag in het solarsysteem, in slechts 1 lokaal een elektriciteitsaansluiting en 1 lokaal vol met onbruikbaar meubilair. Of ik misschien?

Nu ben ik er beducht voor om zo’n directeur alle gras voor de voeten weg te maaien, dus heb ik deze uitdagingen voor hem laten liggen.

Ik zag dat de Gambiaanse overheid per jaar 100 Euro per hoofd van de bevolking uitgeeft aan gezondheidszorg, dus komt het onderwijs er mogelijk nog bekaaider van af.

Ook een goed bericht.

Het ondervoede meisje ( 500 gr gewichtstoename in 5 maanden) is inmiddels in 3 weken 1 kg aangekomen ( zie foto). Haar moeder heeft geen hyperventilatie-aanval meer gehad. Preventieve werking van een boterhamzakje misschien?

Gekapseisd

Afgelopen donderdag is een 12 persoonstaxibusje met 30 mensen aan boord vlakbij Madiana gekapseisd. De chauffeur had bedacht dat zijn bijrijder, een jongen die het geld int en meestal half buitenboord hangt, ook maar eens moest leren sturen. Helaas raakte hij op hoge snelheid van de zandweg met als gevolg dat de bus kapseisde : gelukkig geen doden, maar wel de nodige gewonden. Vervoer op maat?

Maankijken.

Gisteravond hebben we, solidair met de moslims als we zijn, naar de avondhemel getuurd om te zien of er een sikkeltje van de nieuwe maan te zien was. In dat geval zou de Ramadan vandaag beginnen. Maar er was nog niets te zien, dus was er vanochtend nog gewoon brood te koop. We moeten de komende weken ’s avonds brood kopen voor de volgende ochtend vanwege de Ramadan. We zijn wel solidair, maar we moeten wel gewoon kunnen eten en drinken. ( wel windmolens, natuurlijk oorlogsvluchtelingen, maar niet bij ons in de buurt )

Ons vertrek naar Nederland ( 22 maart ) is voor ons gevoel al weer snel. Voor de hardwerkende medelander is een zonvakantie van 12 dagen een eeuwigheid, maar voor ons luxe pensionado’s lijkt het of we morgen weer terugvliegen. Weer een voorbeeld van verschillende beleving van tijd.

Volgende week ons laatste blog. Het voelt alsof we komende zondag de laatste vuurpijl van het wekelijkse vuurwerk van afgelopen maanden gaan afschieten, maar het zou ook een nachtkaars kunnen worden.

Tot aaander week, leu!